[รีวิว] Michael ปลุกวิญญาณราชาเพลงป๊อป ตระการตา และการแสดงที่ไร้ที่ติ แต่สะอาดหมดจด เราได้เห็นครบทุกมุมแล้วจริงหรือ?

Michael ปลุกวิญญาณราชาเพลงป๊อป ตระการตา และการแสดงที่ไร้ที่ติ คุ้มค่ากับการฟังเพลงและดูโชว์สุดคลาสสิกบนจอใหญ่ หนังประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดอัจฉริยภาพ แต่สะอาดหมดจด เราได้เห็นครบทุกมุมแล้วจริงหรือ?

StarEnews – ภาพยนตร์เรื่อง “Michael” หนังชีวประวัติที่บอกเล่าชีวิตและมรดกของหนึ่งในศิลปินที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ผลงานการกำกับของ แอนทวน ฟูควา และอำนวยการสร้างโดย เกรแฮม คิง ต้องบอกเลยว่าในฐานะคนที่รักในเสียงเพลง นี่คือประสบการณ์ที่ชวนขนลุก แต่ในขณะเดียวกันก็มีบางอย่างที่ขัดใจอยู่ลึกๆ

ความตระการตาและการแสดงที่ไร้ที่ติ

สิ่งที่ต้องขอปรบมือให้ดังๆ คือการแสดงของ จาฟาร์ แจ็คสัน ที่มารับบทนำในผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา การเคลื่อนไหว ท่าทาง และน้ำเสียงของเขาถอดแบบความเป็นไมเคิลมาได้อย่างน่าทึ่ง เหมือนเราได้เห็นเขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง นอกจากนี้ จูเลียโน ครู วัลดี ในบทไมเคิลวัยเด็ก และ โคลแมน โดมิงโก ในบท โจ แจ็คสัน ก็มอบการแสดงที่ทรงพลังและทำให้ตัวละครมีมิติมากๆ

ตัวหนังเน้นนำเสนอเรื่องราวชีวิตตั้งแต่วัยเด็กที่ฉายแววพรสวรรค์ในฐานะนักร้องนำวงแจ็คสัน ไฟว์ ไปจนถึงการก้าวขึ้นเป็นศิลปินผู้มีวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ในแง่ของโปรดักชั่นและการรังสรรค์ฉากสำคัญถือว่าทำได้ยอดเยี่ยมมาก การได้เห็นการจำลองภาพเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์อย่างงาน Motown 25 ที่มาพร้อมท่าเต้นมูนวอล์คระดับตำนาน ไปจนถึงการถ่ายทำภาพยนตร์สั้นสยองขวัญความยาว 14 นาทีอย่าง “Thriller” และฉากคอนเสิร์ตสุดยิ่งใหญ่กับเพลง “Bad” ต่อหน้าผู้ชม 72,000 คนที่เวมบ์ลีย์ สเตเดียมในปี 1988 ทำเอาผมตื่นตาตื่นใจสุดๆ บทภาพยนตร์ของ จอห์น โลแกน ดึงเอาความมหัศจรรย์บนเวทีของเขาออกมาให้เราได้สัมผัสอย่างใกล้ชิด

ภาพสะท้อนที่งดงาม… แต่เราได้เห็นครบทุกมุมแล้วหรือ?

แต่เมื่อมองลึกลงไป มีประเด็นที่ชวนให้ตั้งคำถามกับตัวเองหลังจากหนังจบครับ ว่าทิศทางของเรื่องที่มุ่งเน้นแต่การเฉลิมฉลองความสำเร็จนั้น เป็นการเลือกนำเสนอภาพลักษณ์ที่สวยงามเพียงด้านเดียวหรือไม่? การที่ภาพยนตร์เลือกที่จะไม่แตะต้อง หรือข้ามผ่านช่วงมรสุมชีวิตรวมถึงประเด็นอ่อนไหวต่างๆ ทำให้ภาพรวมของหนังดูเหมือนจัดเตรียมมาให้ “สะอาดสะอ้าน” เกินไปหรือเปล่า?

การละเว้นมิติที่มืดหม่นและสลับซับซ้อนเหล่านี้ไป ทำให้ตัวหนังสูญเสียความลึกซึ้งในการถ่ายทอดการต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตไปหรือไม่? ท้ายที่สุดแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจเป็นเพียง “คอนเสิร์ตทริบิวต์” ฟอร์มยักษ์ที่สร้างมาเพื่อเอาใจแฟนๆ

สำหรับใครที่เป็นแฟนคลับ การได้เข้าไปฟังเพลงและดูโชว์สุดคลาสสิกบนจอใหญ่นับว่าเป็นการรำลึกความหลังที่คุ้มค่ามากๆ หนังประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดอัจฉริยภาพและดนตรีของเขาอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่ถ้าคุณเป็นคอหนังที่คาดหวังจะเห็นภาพยนตร์ชีวประวัติที่ซื่อตรง กล้าหาญ และตีแผ่ทุกแง่มุมของศิลปินผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ คุณอาจจะเดินออกจากโรงภาพยนตร์ด้วยความรู้สึกที่ว่า… เรื่องราวของราชาเพลงป๊อปในเวอร์ชันนี้มันยังไม่ครบถ้วน แต่ถึงอย่างไร ผมก็ยังรักหนังเรื่องนี้ กับการได้เห็นความสามารถของ Michael Jackson เป็นหนังที่ฮีลใจมากๆ สร้างแรงบันดาลใจสุดๆ ทุกเพลง ทุกเสียงร้อง ทุกท่วงทำนอง ทำน้ำตาซึม! เต็มตามากๆในโรง IMAX ที่ภาพชัด เสียงกระหึ่ม ท้ายที่สุดแล้วในหัวของผมคิดตลอดว่า “เสียดายที่ไมเคิลในโลกนี้แล้ว” !

Review [4.5/5]